Lang

Kjell Westö

Kjærleik, død og kjendisliv, kan stå som stikkord for romanen "Lang" av den finske forfattaren Kjell Westö. Boka var nominert til Nordisk Råds litteraturpris i år, og er ei fornøyelig forteljing, meiner Marta Norheim:

Publisert 19.03.2003 13:29.

Skriv ut
Del/tips

Kjell Westö

Lang

Finland 2002

Romanen "Lang" opnar med eit mord. Vi veit kven mordaren er, men det er litt uklart kven han har teke livet av. Mot slutten av boka er den dødes identitet klar, men no er det uklart kven det var som tok livet av vedkomande. Og mellom opninga og slutten kjem bakgrunnen for både mordet og forvirringa. "Lang" er eit trekantdrama fortalt med stil og svart humor.

Lett, men god

Kjell Westös roman var nominert frå Finland til Nordisk Råds litteraturpris i år. Ein litt overraskande nominasjon, ettersom dette er ein roman av eit litt lettare slag enn vanleg er for vinnarar av denne prisen, trass i at forlaget vel å kalle boka for "mångbottnad".

Med fare for å oversjå nokon av dei mange botnane: Dette er historia om Christian Lang, mannen som hadde draget på damene allereie før han fekk si første kvise, han blir ein dyktig forfattar og etterkvart også talk-show-vert for det showet alle ser på TV kvar veke. Suksess så langt i livet, men så vil fjernsynskanalen ha eit litt yngre og friskare show. Lang er i ferd med å bli for gammal og bakpå, og den nye dama viser seg dessutan å ikkje vere så ferdig med tidlegare forhold som Lang har fått inntrykk av. Den vakre og gåtefulle Sarita ber på løyndommar som er langt frå vakre, og som dreg Lang inn i eit spel der han ikkje kjenner reglane.

Kompis blir eks-kompis

Problema står etterkvart i kø, altså, og søndagsbarnet Lang har ikkje særleg trening i å takle slike problem. Etterkvart går det altså på livet laus, og historia er ført i pennen av Christians kompis. Når boka er ferdig, er det nok heller snakk om ein eks-kompis, for Lang set ikkje pris på alle detaljar og spesielt ikkje på forteljarens hang til å analysere Langs personlegdom. Det er også all grunn til å tru at forteljaren har sitt å gjere opp med den før dette så vellukka Lang.

Men for lesaren er det heilt fint at forfattarkollegaen til Lang går grundig til verks i historia om TV-kjendisens vekst og fall. Det har blitt ei historie om eit kjærleiksforhold som det aldri burde ha blitt noko av, om det var slik at fornuften styrte slike ting. Og det har blitt ei ganske fornøyeleg og satirisk forteljing om det ikkje alltid like vakre spelet bak kulissane i ein TV-kanal.